การใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าของพระยุคพุทธกาล

หลังจากที่พระพุทธเจ้าปรินิพพานแล้วประมาณ 10 เดือน เมื่อพระสงฆ์ทำสังคายนาพระธรรมวินัยแล้ว พระอานนท์และพระภิกษุรวม 500 รูปก็ไปลงพรหมทัณฑ์แก่พระฉันนะ (ผู้ซึ่งเคยเป็นมหาดเล็กติดตามเจ้าชายสิตธัตถะออกบวชก่อนเป็นตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า) คือไม่ดุด่าว่ากล่าวตักเตือนสั่งสอนแก่พระฉันนะ พระฉันนะอยากทำอะไรก็จะไม่ยุ่งด้วย ตามที่พระพุทธเจ้าตรัสสั่งเสียไว้ก่อนปรินิพพาน พระอานนท์และพระภิกษุรวม 500 รูป นั่งเรือไปหาพระฉันนะที่ วัดโฆสิตาราม เมืองโกสัพพี เมื่อถึงเมืองโกสัมพีแล้วได้พักที่โคนไม้ใกล้วังของพระเจ้าอุเทน มเหสีของพระเจ้าอุเทนจึงขออนุญาตพระเจ้าอุเทนไปหาพระอานนท์ผู้เป็นพระอาจารย์ หลังจากที่พระอานนท์แสดงธรรมให้ฟัง มเหสีก็ถวายผ้าห่ม 500 ผืน ให้ภิกษุ เมื่อพระเจ้าอุเทนทราบเรื่องก็ไม่พอใจ เพราะคิดว่าพระเหล่านี้เอาผ้าไปทำอะไรมากมายขนาดนั้น จึงไปหาพระอานนท์แล้วถามความจริงว่าเอาผ้าไปทำอะไร

พระอานนท์ตอบว่า    : อาตมภาพจักแจกให้แก่ภิกษุทั้งหลาย ที่มีจีวรคร่ำคร่า
พระเจ้าอุเทนถามต่อว่า : แล้วจะทำยังไงกับ จีวรเก่าคร่ำคร่านั้น
พระอานนท์ตอบว่า     : อาตมภาพจักทำผ้าเหล่านั้น ให้เป็นผ้าดาดเพดาน
พระเจ้าอุเทนถามต่อว่า : แล้วจะทำยังไงกับ ผ้าดาดเพดานเก่า
พระอานนท์ตอบว่า    : อาตมภาพจักทำผ้าเหล่านี้นั้นให้เป็นผ้าปูฟูก
พระเจ้าอุเทนถามต่อว่า : แล้วจะทำยังไงกับ ผ้าปูฟูกเก่า
พระอานนท์ตอบว่า     : อาตมภาพจักทำผ้าเหล่านั้นให้เป็นผ้าปูพื้น
พระเจ้าอุเทนถามต่อว่า : แล้วจะทำยังไงกับ ผ้าปูพื้นเก่า
พระอานนท์ตอบว่า     : อาตมภาพจักทำผ้าเหล่านั้นให้เป็นผ้าผ้าเช็ดเท้า
พระเจ้าอุเทนถามต่อว่า : แล้วจะทำยังไงกับ ผ้าผ้าเช็ดเท้าเก่า
พระอานนท์ตอบว่า    : อาตมภาพจักทำผ้าเหล่านั้นให้เป็นผ้าเช็ดธุลี    
พระเจ้าอุเทนถามต่อว่า : แล้วจะทำยังไงกับ ผ้าเช็ดธุลีเก่า
พระอานนท์ตอบว่า     : อาตมภาพจักโขลกผ้าเหล่านั้น ขยำกับโคลนแล้วฉาบทาฝา

พระเจ้าอุเทนก็เลื่อมใสว่า พระเหล่านี้นำผ้าไปแยบคายดี ไม่เก็บผ้าเข้าเรือนคลัง แล้วถวายผ้าเพิ่มอีก ๕๐๐ ผืน ให้แก่ท่านพระอานนท์ รวมกับที่พระมเหสีถวายด้วยเป็น ๑,๐๐๐ ผืน

หลังจากนั้นพระอานนท์และพระภิกษุทั้ง 500 รูป ก็หาพระฉันนะเพื่อแจ้งข่าวเรื่องการลงพรหมทัณฑ์ พอพระฉันนะทราบข่าวก็เสียใจจนสลบ พอฟื้นขึ้นมาก็เร่งบำเพ็ญเพียรจนสำเร็จเป็นพระอรหันต์ พอสำเร็จแล้วก็ไปหาพระอานนท์ขอให้สงฆ์เลิกลงพรหมทัฑณ์พระอานนท์ก็ชี้แจงว่า พรหมทัฑณ์ยกเลิกไปตั้งแต่พระฉันนะได้บรรลุอรหัตตผลแล้ว

อ้างอิง
พระไตรปิฎกและอรรถกถา พระวินัยปิฎก จุลวรรค เล่ม ๗ ภาค ๒ – หน้าที่ 521-525

Advertisements
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ธรรมะและศาสนา คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s